مارگارت مک‌میلان

مارگارت مک‌میلان تاریخ‌نگار کانادایی و از شناخته‌شده‌ترین نویسندگان تاریخ سیاسی و دیپلماتیک قرن بیستم است. او در کتاب «پاریس ۱۹۱۹» به کنفرانس صلح پاریس پس از جنگ جهانی اول می‌پردازد؛ دوره‌ای کوتاه اما سرنوشت‌ساز که در آن رهبران قدرت‌های پیروز، نقشۀ سیاسی بخش بزرگی از جهان را دوباره ترسیم کردند. مک‌میلان با نثری روشن و روایی نشان می‌دهد تصمیم‌هایی که در آن چند ماه گرفته شد، فقط پایان یک جنگ نبود، بلکه آغاز بسیاری از بحران‌ها، مرزبندی‌ها و تنش‌های قرن بعد را رقم زد. نگاه او دقیق، انسانی و ضدساده‌سازی است؛ به‌جای آن‌که تاریخ را فقط کار چند دولت‌مرد بداند، شبکه‌ای از منافع ملی، جاه‌طلبی‌ها، ترس‌ها، امیدها و خطاهای سیاسی را کنار هم می‌گذارد. اهمیت کار او در این است که تاریخ دیپلماسی را از حالت خشک و رسمی بیرون می‌آورد و آن را به روایتی زنده، خواندنی و قابل‌فهم تبدیل می‌کند.

پاریس ۱۹۱۹

2.500.000تومان

در سال ۱۹۱۹ بعد از پایان «جنگی برای پایان دادن به همهٔ جنگ‌ها»، سه مرد قدرتمند جهان -وودرو ویلسون رئیس‌جمهور امریکا، دیوید لوید جورج نخست‌وزیر بریتانیا، و ژرژ کلمانسو نخست‌وزیر فرانسه- شش ماه در پاریس برای برقراری صلحی پایدار با یکدیگر گفتگو کردند.

نویسنده در این اثر برجسته، تاریخِ رواییِ ژرف‌اندیشانه و هیجان‌انگیزی از آن روزهای سرنوشت‌ساز ارائه می‌دهد -روزهایی که به پیدایش کشورهای جدیدی همچون عراق و یوگسلاوی و فلسطین از ویرانه‌های امپراتوری‌های ورشکسته و ترسیم دوبارهٔ مرزهای دنیای مدرن انجامید و بذرهای جنگ جهانی دوم و فجایع آن را در خود پرورد، فجایعی که تا امروز نیز ادامه دارد.

مارگارت مک‌میلان تاریخ‌نگار کانادایی، استاد دانشگاه آکسفورد و کالج ترینیتی و دانشگاه تورنتو، و کارشناس روابط بین‌الملل است. تخصصش در حوزهٔ امپراتوری بریتانیا در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم است. او نوهٔ دیوید لوید جورج، یکی از بازیگران اصلی سیاست جهانی قبل و بعد از جنگ جهانی اول، است.