آرنه وتلسن بر آن است که «همۀ ما در هر لحظه از زندگی‌مان در معرض درد هستیم؛ اما نه لزوماً به شکل واقعیتیسمج، بلکه به‌منزلۀ یک احتمال دائمی». فلسفۀ درد نگاهی تأمل‌برانگیز است به جنبه‌ای ناگزیر از وضع بنیادین بشر. وتلسن در این کتاب به شکل‌های متنوعی از درد می‌پردازد؛ از جمله، دردی که به‌واسطۀ شکنجه بر انسان تحمیل می‌شود، درد بیماری، درد اضطراب، درد اندوه، درد خشونت و افسردگی. او ماهیت دو پهلوی درد را بررسی می‌کند: این که در زندگی روزمره همواره تلاش می‌کنیم از درد اجتناب ‌کنیم اما در عین حال، جستجوی درد برایمان شورانگیز است.

وتلسن درد را در قلمروهای مختلفی از زندگی مدرن، از جمله خانواده و شغل، بررسی می‌کند.

فلسفۀ درد با ایده‌هایی از متفکرانی همچون سورن کیرکگور، زیگموند فروید، ماکس هورکهایمر، تئودور آدورنو، آلیس میلر، سوزان سونتاگ و مِلانی کلاین همراه می‌شود، و این پرسش را مطرح می‌کند که تقدم با فکر است یا احساس.

اسناد به‌جا مانده از قرن سیزدهم تا هجدهم میلادی نشان می‌دهد که در اروپا و خاصه در فرانسه حیوانات نیز دقیقاً مانند انسان‌ها محاکمه می‌شدند وحیوانِ متهم با وکیل مدافعش در برابر قاضی و دادستان و اعضای هیئت‌منصفه و حضار حاضر می‌شد.

داستان محاکمهٔ خوک از روزی شروع می‌شود که یک خوک در گشت ‌و گذار روزانه‌اش کودکی را به قتل می‌رساند و از محل جنایت دور می‌شود. با سر و صدای مادرِ نوزاد، مردان روستا خوک را زیر درختی خوابیده می‌یابند در حالی که خونِ داغ از دهانش جاری است. قاتل دستگیر و به‌دست دادگستری سپرده می‌شود تا دادگاه عدالت را جاری کند. داستان اصلی از همین‌جا آغاز می‌شود: خوک چطور باید از خودش دفاع کند؟ رفتار انسان‌ها در برابر موجودی که زبانِ دفاع از خود ندارد چگونه است؟

نویسندهٔ جوان این رمان با طرح چنین داستان جسورانه‌ای، نگاهی نمادین و انتقادی دارد به سیستم‌های قضایی‌ای که وظیفه‌شان برقراری عدالت است امّا ظاهراً بویی از آن نبرده‌اند؛ داستانی که اگرچه ریشه در قرون گذشته دارد امّا هنوز هم برای این روزها تازه است.

نام «کتابهای طلایی» را شنیده‌اید؟ نشنیده‌اید؟ حق دارید. نسل‌های امروز از این سری کتاب‌های مشهور نسل‌های دیروز خیلی مطلع نیستند. احتمالاً اگر از کتابخوان‌ها و کتاب‌خوانده‌های نسل قبل، از پدران و مادرانتان بپرسید، خاطره‌ای از آشنایی و دوستی و الفت خود با این کتاب‌ها برایتان تعریف می‌کنند. کتاب‌هایی که در «مؤسسهٔ انتشارات امیرکبیر» عبدالرحیم جعفری منتشر می‌شد و نسلی نوپا را پابه‌پای خودش با کتاب آشنایی داد و همراه کرد. عمدهٔ این کتاب‌ها ترجمهٔ نوجوانِ آن روزگار و ویراستار و فرهنگ‌نویس نامدار امروز است: محمدرضا جعفری. شماری از صاحبنظران، زبان و لحن‌هایی را که مترجم در روایت این کتاب‌ها به کار برده است، از نمونه‌های درخشان و مؤثر ادبیات کودک و نوجوان تلقی کرده‌اند. کودکان و نوجوانان از راه این کتاب‌ها با بزرگ‌ترین داستان‌ها و قصه‌های ادبیات جهان آشنا می‌شوند و به جهانی قدم می‌گذارند پر از شخصیت‌ها و ماجراهای شگفت و اتفاقات حیرت‌انگیز. با سندباد بحری بادبان می‌گشایند و دریا به دریا می‌روند تا ناشناخته‌ها را کشف کنند، با هفت کوتوله هم‌قدم می‌شوند و می‌روند دیدنِ سپیدبرفی، با آرتورشاه و دلاوران میزگرد ملاقات می‌کنند و راه‌ورسم قهرمانی و جوانمردی می‌آموزند، به دل اقیانوس می‌زنند و شکوه نهنگ سفید، موبی‌دیک، را نظاره می‌کنند. باز هم بگوییم؟ بهتر است خودتان کتاب‌های طلایی را دست بگیرید و ورق بزنید و بخوانید و به جمع هزاران کودک و نوجوانِ دیروز بپیوندید و در جهان این داستان‌ها کنار آن‌ها حاضر شوید. می‌پرسید: آیا این کتاب‌ها برای کودک و نوجوان امروز قدیمی نیست؟ می‌گوییم اگر بزرگ‌ترین آثار ادبی تاریخ بشر قدیمی شده باشد، این داستان‌ها هم قدیمی شده است. به‌باور ما این داستان‌ها زنده و تازه و تپنده‌اند، تا ادبیات و تخیل و جستجوگری در روان انسان زنده است.

براین کلِگ، به‌خاطر نوشته‌های علمی‌اش بسیار تحسین شده است. او جز تألیف کتاب برای نشریات علمی معتبر نظیر نِیچر و وال استریت ژورنال نیز مطلب می‌نویسد. کلِگ می‌کوشد روشن کند که چگونه شرکت‌ها کلان‌داده را به قصد سود بردن از سنجه‌های هوشمند به‌کار می‌گیرند، چگونه از تبلیغات بهره می‌برند تا اطلاعات شخصی شما را گرد آورند و اقتصاد مبتنی بر قراردادهای کاری کوتاه‌مدت را که در آن کارگران زیر سلطهٔ هوسبازانهٔ الگوریتم اداره می‌شوند، توسعه دهند.

• نتفلیکس از کجا می‌داند که ما به چه می‌اندیشیم؟
• روبات‌های فروش از کجا می‌دانند ما به چه چیزی نیاز داریم، در حالی که شاید ما خودمان ندانیم؟
• چرا کشف «بوزون هیگز» رویدادی کلان داده‌ای است؟
• آیا «کلان داده» می‌تواند به تحقق واقعی مردم‌سالاری کمک کند؟
• چرا شرکت‌های بزرگ از اقتصاد مبتنی بر اشتغال موقت حمایت می‌کنند؟
• چگونه «داده» به «اطلاعات» و «اطلاعات» به «دانش» تبدیل می‌شود؟