سید علی نصر (۱۲۷۴-۱۳۲۰)، یکی از بنیان‌گذاران تئاتر نوین ایران و مؤسس اولین هنرستان هنرپیشگی، «پدر تئاتر ایران» خوانده شده است. او که به گفتهٔ خود از چهارده سالگی به هنر تئاتر دل باخت، همواره این هنر را یکی از مؤثرترین ابزار برای روشنگری و پیشرفت جامعه می‌دانست، و در سال ۱۳۱۸ اقدام به تأسیس «هنرستان هنرپیشگی» نمود و موفق شد برابری سیکل دوم این هنرستان با دیپلم متوسطه را به تأیید شورای عالی فرهنگ برساند.

سید علی نصر علاوه بر تعلیم تاریخ هنر و صورت‌سازی در این هنرستان، به نمایشنامه‌نویسی، ترجمه و اقتباس و کارگردانی نمایشنامه‌هایی متعدد پرداخت و چون به زبان فرانسه تسلط کامل داشت، از نویسندگان فرانسوی نظیر مولیر و لابیش ترجمه و اقتباس می‌کرد. هدف او همانند نمایشنامه‌نویسان آزادیخواه قبل از خودش، آنچنان که گفته است، «تنویر افکار» بود.

تأسیس «تماشاخانهٔ تهران» در سال ۱۳۲۰ یکی دیگر از اقدامات مهم او برای شناساندن هنر تئاتر به اهالی پایتخت بود، به این امید که این هنر در سایر نقاط ایران نیز شناخته شود. نام این تماشاخانه پس از درگذشت او به تئاتر نصر تغییر یافت. مجموعهٔ حاضر شامل اکثر آثار نمایشی اوست.