رمانتیسم در بسیاری موارد خصومتی ابتدایی میان مرد و زن را پیش‌فرض تلقی می‌کند. این خصومت را گرایشی عمیقاً فطری می‌داند ناشی از این واقعیت که جنس زن و مرد، به واسطۀ طراحی متفاوتی که دارند، جهان را به طور یکسان نمی‌بینند. در نتیجه هریک جنس مخالف را طبیعتاً به دیدۀ شک و بدبینی می‌نگرد و در حالت جنگ دائم با آن قرار دارد…برای بئاتریس و بندیک نیز همین‌طور است. آن‌ها از ابتدا با هم دشمن هستند و یکدیگر را مسخره می‌کنند، اما بعد تصادف عجیبی که شکسپیر به شکلی مصنوعی اما استادانه در داستان خود ترتیب می‌دهد سبب می‌شود که آن‌ها بر این دشمنی اولیه غلبه کنند. پس از این ماجرا، آن دو که حالا یک تن هستند می‌توانند به دوستان خود کمک کنند.

 اروینگ سینگر، استاد فلسفۀ دانشگاه ام‌آی‌تی در فلسفۀ عشق با سیری مختصر در تاریخ اندیشه‌ها به شکل‌گیری برداشت کنونی ما از مفهوم عشق و جنبه‌های گونه‌گون آن می‌پردازد.

  سبک نگارش کتاب بسیار جذاب است ــ چنان‌که گویی استادی دانا در کنار آتش بخاری با اندیشیدن به افکار سراسر عمرش نکته‌هایی را برایتان بازگو می‌کند.

رابرت سکات ستوارت، مجلۀ نقد فلسفه

آیا غذای معنوی و قوت روحانی وجود دارد؟
آیا غذای جسم از نظر عرفا و حکمای اسلام می‌تواند از گوشت تن یک حیوان باشد؟
اگر انسان مطابق با حکمت قدیم ایرانیان نباید به هیچ جانوری آزار برساند، حق دارد حیوانات را بکشد و گوشت آنها را بخورد؟
عارفی مانند ابوعبدالله مغربی که گیاهخوار بود چه نظریاتی داشت؟
انسان از چه لذتهایی می‌تواند بهره‌مند باشد؟
آیا انسان حق دارد از دیدن زیبائیهای عالم صنع لذت ببرد؟ از دیدن شاهد بهره‌مند شود؟
شاهد‌پرستی چیست؟
آیا با عشق افلاطونی، که ابن سینا آن را عشق ظرفا و جوانمردان می‌خواند، انسان می‌تواند شاهد‌پرست باشد؟
آیا شمس تبریزی شاهد‌باز بوده است؟
چرا شمس تبریزی احمد غزالی را بزرگترین عارف می‌دانست؟
ابوالغریب اصفهانی که به شاهد‌باز بودن معروف بوده چه عقیده‌ای داشته است؟
چه ارتباطی میان عشق‌ورزی حافظ و اشعار عاشقانه او با عقاید احمد غزالی وجود داشته است؟
آیا فقط عاشق است که می‌تواند از دیدن معشوق لذت ببرد یا معشوق هم می‌تواند از معطل کردن عاشق خود لذت ببرد؟
ریشه‌های عرفان عاشقانه ایرانی را، که احمد غزالی و شمس تبریزی و حافظ بدان تعلق داشتند، در کدام زمین باید جستجو کرد؟ در زمین اهل اباحه و در مرام ظرفای ایرانی قرندوم یا در زهد و آخرت‌نگری زهاد قرون اولیه؟
گروه‌های صوفی که از نظر متشرّعان مردود شناخته می‌شدند که بودند؟

اینها و دهها پرسش دیگر مسائلی است که سعی شده است درقوت دل و نوش جان به آنها پاسخ داده شود.

معمولاً عشق را به شعر درمی‌آورند و با گل و بلبل می‌آرایند، اما ما روس‌ها عشقمان را با پرسش‌های حیاتی زینت می‌دهیم، و از میان آنها هم بی‌رنگ ‌و بوترین را انتخاب می‌کنیم. در مسکو که دانشجو بودم معشوقی داشتم، بانویی جذاب که هر بار او را در آغوش می‌گرفتم به این فکر می‌کردم که ماهانه چقدر می‌توانم به او بدهم و اینکه گوشت گاو چند است. به ‌این ‌ترتیب زمانی هم که عاشق می‌شویم این پرسش‌ها را رها نمی‌کنیم: شرافتمندانه است یا غیر شرافتمندانه؟ هوشمندانه است یا احمقانه؟ این عشق ما را به کجا می‌کشاند؟ و … این‌ که این پرسش‌ها خوبند یا بد نمی‌دانم، اما این را می‌دانم که آدم را ارضا نمی‌کنند، به خشم می‌آورند و مانع راه‌اند.