اختلاف در جوامع مدرن امرى عادى و حتى ضرورى تلقى مى‌شود و با تدبیر درست، آن را به فرصتى براى‌ رشد و پيشرفت جامعه تبديل كرده‌اند؛ تدبیری كه سرآغاز آن گفتگو است. ما نیز امروزه بيش از وقتی نيازمند پذيرش اختلاف و مشروعيت‌بخشى به آن با بحث و گفتگو و مناقشه هستيم. على اومليل، انديشمند مراكشى، چهار دهه پيش به اين نياز در كشور خويش پى برده بود و كتاب‌ پيشِ رو را به آن اختصاص داد. او در پى پاسخ چنين پرسش‌هايى بود: پيشينيانِ متفكر ما در برابر دیگریِ مخالف یا ناقض افکار و آراءشان چه موضعی داشته‌اند؟ چگونه با او به جدال پرداخته‌اند و چه برخوردِ فکری‌ای با او داشته‌اند؟ آیا از مجموع برخوردها و بحث و جدل آنان با دیگری می‌توان دستمایه‌ای یافت که مدعای امروز ما، ‌مشروعیت اختلاف در آراء، را پشتیبانی کند و به استواریِ قواعد گفتگو و سنت‌های آن بینجامد؟