جادوگری که می‌نویسد

جادوگری که می‌نویسد

یک سال پیش احمد آلتان در نامه‌ای از درون زندان استانبول با ارجاع به یکی از مشهورترین رمان‌های خود، «هرگز دیگر جهان را نخواهم دید»، خطاب به زندانبانانش نوشت: «شما می‌توانید مرا زندانی کنید اما نمی‌توانید مرا در اینجا نگه دارید.» و ادامه داد: «همچون دیگر نویسندگان، من نیز جادو می‌کنم. پس می‌توانم به‌راحتی از میان دیوارهای ضخیم شما عبور کنم و آزاد شوم.» در طی این سال‌ها آلتان پیوسته از مسئله‌سازترین چهره‌های روشنفکری ترکیۀ معاصر بوده است. او چه زمانی که می‌نویسد و چه زمانی که به‌عنوان یک چهرۀ تلویزیونی سخن می‌گوید سراپا خشم است. خشمی از سر صداقت و راستی که قادر به لرزاندن بنیان‌های ساختار صُلب وضعیت اجتماعی و سیاسی ترکیه است. وضعیتی پرتناقض که با طولانی‌تر شدن مدت حکمرانی حزب عدالت و توسعه و در رأس آن رجب طیب اردوغان بغرنج‌تر شده است. در این میان رسالت آلتان چنان‌که خود نوشته است ضربه زدن پیاپی به اقتدارگرایی است. او همچون هر وجدان بیدار دیگری برای خود یک رسالت تعریف کرده است. رسالتی که توانش را در کلامش می‌یابد. کلامی که البته بی‌واسطه واکنش حاکم را در پی دارد؛ بازداشت و دربند کشیدن‌ نویسنده و خمیر کردن پیوستۀ کتاب‌هایش بخشی از واکنش‌های حاکم است. واکنش‌هایی که البته به‌زعم آلتان چندان اهمیتی ندارد، زیرا که او قصد خاموشی گزیدن و لب فروبستن ندارد، زیرا که یک داستان‌نویس است، اما نه یک داستان‌نویس عادی که یک مورخ، که یک تحلیل‌گر سیاست. آلتان همۀ اینهاست.
«مردن آسان‌تر از دوست داشتن است» عنوان دهمین رمان احمد آلتان است. کتابی که از زبان مردگان روایت می‌شود و تاریخ معاصر ترکیه را به نقد می‌کشد. مردگانی که مرگ را به ابراز دوست‌داشتنِ یکدیگر ترجیح می‌دهند. مردگانی عاجز که حتی از ابراز عشق به یکدیگر نیز شرمگین‌اند. شرمی که به‌باور آلتان ریشه در سنت‌های فرهنگی و اجتماعی عجین‌شده با وجود انسان خاورمیانه‌ای دارد. امری که حتی پس از مرگ نیز این انسان را رها نمی‌کند!

تحریریهٔ نشر نو

کتاب‌های مرتبط

اشتراک این مطلب

نظر (0)

نظری ثبت نشده است