سفر به اعماقِ خود

□ سفر به اعماقِ خود

آلیس میلر، از آن دسته نویسندگان و محققانی است که نمی‌توانید به‌راحتی از کنار آثارش بگذرید. نویسنده‌ای که بحث‌های گسترده و بسیاری پیرامون آثارش در بین محققان و روان‌کاوان شکل گرفته و گفت‌وگو دربارۀ آنها همچنان ادامه دارد. این نویسندۀ سوئیسی متولد لهستان، بیش از بیست سال به‌عنوان روان‌کاو و مدرس روان‌کاوی فعالیت کرد تا در سال ۱۹۷۱، به‌واسطۀ نقاشی‌های خودجوشش، دوران کودکی خود را بازیافت و پس از آن، اعتبار نظریه‌های روان‌کاوی را به‌طور جدی زیر سؤال برد.
میلر باور دارد که کنار آمدن با ترس‌های ناشی از آسیب‌های دوران کودکی پیشرفت ما را در شناخت خودمان به تأخیر می‌اندازد. او در کتابش، «دلهره‌های کودکی»، بیان می‌کند که سرکوب آسیب‌های دوران کودکی ریشۀ اصلی اختلالات روانی و جنایتکاری است. ممکن است که سرکوب و انکار در دوران کودکی برای کودک لازم به نظر برسد، ولی هزینه‌ای که به‌بار می‌آورد خود را در دوران بزرگسالی نشان می‌دهد. سخت‌ترین و پرزحمت‌ترین شرایط زندگی در دوران کودکی به‌خودی‌خود باعث به وجود آمدن جنایتکار یا مجرم نمی‌شود. خاطرات ناخودآگاه از اتفاقات واپس‌رانده، که اغلب فرد را به کارهای مخرب وامی‌دارد، می‌تواند به خودآگاه تبدیل شود و در آینده در دسترس ما قرار بگیرد تا نیازهای واقعی خودمان را به‌روشی مسالمت‌آمیز برآورده کنیم.
آلیس میلر در کتابش، «دلهره‌های کودکی»، از ریشه‌های خشونت و بی‌رحمی‌های جامعه که در شیوه‌های سنتی تربیت کودکان و آموزش آن‌ها نهفته است و می‌تواند دوران کودکی را به دورانی سخت و طاقت‌فرسا و حتی زندانی بدون راه فرار بدل کند سخن می‌گوید و با جسارت تمام دانسته‌های پیشین را به چالش می‌کشد و شرح می‌دهد که چگونه می‌توانیم احساسات گم‌شده و گذشتۀ سرکوب‌شدۀ خود را بازیابیم و چگونه می‌توانیم از یافته‌های جدید او برای رهایی خودمان استفاده کنیم و شروعی جدید و سالم را برای خود و فرزندان‌مان رقم بزنیم. دلهره‌های کودکی شما را به اعماق ذهن و ضمیرتان هدایت می‌کند.

تحریریۀ نشر نو

کتاب‌های مرتبط

اشتراک این مطلب

نظر (0)

نظری ثبت نشده است